A gdyby tak osiągnąć taki stopień wiary we Wszechświat, że można by pojechać na "umówione" spotkanie jedynie z przekonaniem, że samo Prawo Przyciągania i siła wizualizacji sprawi, że nasz przyjaciel się na to spotkanie stawi? A gdyby się spełniło?

Ileż trzeba by mieć odwagi, pewności siebie i wiary... I wiedząc, żeśmy się tak naprawdę nie umówili, przez całą drogę utrzymywać w umyśle tylko to przekonanie, że on tam na pewno będzie. Jakbyśmy się naprawdę umówili.

Marzę, by któregoś dnia to zrobić. Wtedy nikomu nie pozwolę wypowiedzieć przy mnie słowa "przypadek".